صدقات دارند و اگر از آنها دريغ شود به خشم آيند . از مجلسى ( ره ) - ظاهر اين حديث اين است كه سهم مؤلفة قلوبهم در همهء ازمنه بجا است و محتمل است مقصود از مؤمنين ائمه باشند و بعيد نيست شامل نوّاب آنها كه فقهاى جامع الشرائطند بشود . از مجلسى ( ره ) - « و انما امرت الملائكة » استفاده حصر دعوت سجده به ملائكه ممنوع است ، آرى اگر فرموده بود : اى ملائكهء من ، ممكن بود از آن استفادهء حصر شود و اين هم معلوم نيست شايد خطاب « اسجدوا » بوده به طور خطاب شفاهى و بىذكر عنوان ملائكه ، آرى در اينكه خدا نقل فرموده كه به ملائكه گفتيم : سجده كنيد ، و اين كلمه شامل شيطان هم هست مجازى است يا از نظر تغليب استعمال شده منافقون آنهايند كه در ظاهر اقرار به پيغمبر دارند و در باطن منكر اويند . ضالّ و گمراه كسى است كه در ظاهر و باطن به آن حضرت اقرار دارد ولى در راه حق خطا رفته و امام را نشناخته . چون اين را فهميدى مىگوئيم كه طيار مىدانست كه منافقين در مؤمنين وارد نيستند در واقع چنانچه ابليس در واقع فرشته نبود و اگر چه در ظاهر از آنها محسوب مىشد و با آنها مخلوط بود . « أحسن في المسألة » يعنى طيار از مسألهء مورد نظر به طرز خوشى از امام پرسش كرد و دخول منافقان را در خطاب به مؤمنان معيار تشخيص ساخت تا به مقصود خود برسد و سؤال خود را به صورت اعتراض خدا طرح نكند و آن حضرت جواب داد كه منافقين و ديگران در خطاب مؤمنان واردند و به اعجاز مىدانست كه مقصود از اين سؤال چيست ، آن را هم در ضمن جواب درج كرد و فرمود : ابليس هم در خطاب به ملائكه وارد بود چون به صورت ظاهر از ملائكه بود . از مجلسى ( ره ) - بيضاوى در تفسير : « على حرف » گفته :